„Glavna  skupština Pravoslavne crkvene opštine u Jajcu  održana je 24. 11. 1929. god. U novi crkveni odbor  izabrani su prota Milan Ilić predsjednik, i dosta uglednih gradjana i seljaka. Skupština  je donijela zaključak  da se u gradu podigne nova pravoslavna crkva . Stara crkva, koja se nalazila na Katini, nije više mogla više zadovoljiti potrebe vjernika u Jajcu i okolnim selima po svojoj veličini, dotrajalosti  i udaljenosti od grada. Odlučeno je da se crkva izgradi na najljepšem mjestu grada , na Banjalučkoj cesti. To je bilo opštinsko zemljište koje je otkupljeno za 18 000 dinara. U finansiranju izgradnje ove crkve učestvovali su dobrim dijelom i parohijani.

Svako domaćinstvo koje je posjedovalo 4 vola i dva konja bilo je dužno da položi prilog od 1000 dinara, na dva vola i jednog konja 500 dinara, a ostali članovi parohije po mogućnosti. Izgradnja je počela 1930. god. Prilog za dovršenje zgrade davali su ne samo građani i težaci iz okolnih sela, nego i razne ustanove.Generalni direktor  DO „Elektrobosna“ Philip, dao je prilog od 26 000 dinara za dovršenje crkve. Crkva je dovršena krajem 1935. god. Troškovi su iznosili 500 000 dinara.

Ikonostas  u duborezu predstavlja remek djelo poznatog jajačkog rezbara Hajrudina Kršlaka.
Prota Ilić, čovjek široke kulture i smisla za umjetnost , otkrio je da njegove rezbarije nisu obične rukotvorine , nego nešto više. Nije se prevario.  Ikonostas  u duborezu bogato je ukrašen motivima narodne umjetnosti  Janja. 1939. god. zvono na poklon dobiva se od jajačkih rimokatolika.
(Hazim  Eminefendić „Jajce  1878-1941“, Jajce   1989. godine)